تاریخچه ی ورزش نابینایان

history
5

تاریخچه ورزش نابینایان

 در بخش ورزش گفتگویی داریم با آقای کربلایی از پیشکسوتان ورزش نابینایان

در ابتدا از ایشان میخواهیم از سوابق اجرایی خود برای ما بگويند، و سپس خلاصه ای از تاریخچه ورزش نابینایان را از زبان ايشان داشته باشيم..

 

ایشان با نام خدا صحبتهای خود را شروع کردند، و سپس در ادامه فرمودند.:

 ” ابراهیم کربلایی هستم، آموزگار و دبیر دانش آموزان استثنایی، به ویژه نابینایان، دبیر رشته های ورزش، حرفه فن، روانشناسی، و ریاضی و غیره در همه مقاطع ابتدایی و راهنمایی و دبیرستان تدریس داشته ام.

پس از اینکه ورزش برای نابینایان بطور جدی پیگیری شد، دوره های مربیگری را گذراندم و در کنار ورزش نابینایان قرار گرفتم، و موفق شدم در سال 1367 اولین سرمربی تیم ملی گلبال جمهوری اسلامی ایران که اولین سفر بین المللی را با تیم ملی گلبال عازم آلمان شدم و در پارا المپیک همان سال یعنی پارا المپیک سئول سر مربی بودم. و سالها مسئول فنی و مسابقات ورزش های نابینایان در فدراسیون جانبازان و معلولین بودم، مسئول انجمن گلبال ، مربی دو میدانی وزنه برداری، شنا، شودان و گلبال استان تهران نیز بودم. و هم اکنون داور و مربی بین المللی هستم.

در ادامه در رابطه با تاریخچه ورزش نابینایان فرمودند:

ورزش نابینایان تا پیروزی انقلاب اسلامی به صورت تفریحی و موردی بوده گاهی خيّری پیدا می شد هزینه سانسی از استخری برای نابینایان یا فردی متقبل می شد بچه ها را جمع می کرد و به پارکی می برد، که صرفا جنبه تفریحی داشت جنبه قهرمانی نداشت. اما پس از پیروزی انقلاب در تاریخ 15 تا 21 شهریور سال 1359  بهزیستی سمیناری را در مجتمع کریستوفل اصفهان برگزار کرد و من به عنوان نماینده معلمان خزائلي در این سمینار شرکت کردم. در این سمینار کمیسیونهای مختلفی وجود داشت با موضوعهای اشتغال نابینایان ازدواج و کاریابی و تفریحات و موارد مختلف یکی از این کمیسیونها، کمیسیون رفاهی بود که من عضو این کمیسیون شدم و در این کمیسیون به مدت یک هفته در مورد زمینه های تشکیل ورزش مستقل نابینایان کار شد و بعد از سمینار، ابلاغی از طرف مسئولین انجمن و مجتمع کریستوفل که بعد ها به انقلاب اسلامی تغییر نام یافت به ما دادند که پیگیر مفاد قطل نامه آن سمینار باشیم. و بند 67 این قطل نامه از تشکیل ورزش نابینایان صحبت   می کرد.

ما در تهران با حضور تعدادی از افراد علاقه مند مثل مرحوم حسن حاجی بابایی، رمضان سپهری، هادی فلاح ، هما گودرزی، منصوره حاجی علی رضایی و بهرام امیری تشکلی را درست کردیم و هر هفته منزل یکی از بچه ها برنامه های تشکیل ورزش نابینایان را پیگیری میکردیم.

در طول چند ماه که با سازمان ورزش، فدراسیون ناشنوایان، فدراسیون معلولین ارتباط داشتیم و پیگیری      می کردیم متوجه شدیم که در سطح جهان ورزش نابینایان در دل ورزش معلولین جا داشته.

در آن وقت فدراسیون معلولین که هنوز فدراسیون جانبازان و معلولین نداشتیم که آقای منصور برجیان رئیس این فدراسیون بودند، با گروه کارشناسیشان مثل آقای آگاه، آقای دهخدا با هم کمک کردند تا تشکیلات ورزش نابینایان زیر مجموعه این فدراسیون تشکیل شد.

و ما هم از معلمین خزائلی یعنی من و آقای امیری و خانم گودرزی خانه شطرنج قبل از انقلاب را به ورزش نابینایان اختصاص دادیم و این ساختمان را در رابطه با ورزش نابینایان از سازمان تربیت بدنی وقت گرفتیم.

پس از مدتی بچه های انجمن اسلامی نابینایان در واقع وارد شدند به این قضیه و در بهمن ماه همان سال این خانه به نام خانه ورزش نابینایان به صورت رسمی افتتاح شد و مسئولیت اولیه آن را به آقای عباس آقا حسینی و ایشان هم با کمک خانم طباطبائی که بخش ورزش بانوان را برعهده گرفتند، اولین مسئولین رسمی و ابلاغدار را تشکیل می دادند.

اما چند سال بعد به علت پاره ای از مسائل به علت چند دلیل که  یکی از آنها رکودی که در ورزش نابینایان حادث شد، فدراسیون معلولین این ساختمان را تحویل فدراسیون تربیت بدنی داد، و مجموعه نابینایان را برد داخل خود فدراسیون که بتواند نظارت بیشتری داشته باشد. و یک شورایی متشکل از بنده و آقای مجید نورایی پور و آقای محمدرضا مظلومی، آقای شهید رضا مهرانی و آقاي محمود رضایی این ورزش را به صورت شورایی و مشورتی میگرداندیم.

بعد از چند سال آقای محمد علی بیگی مسئول ورزش نابینایان شد.

و پس ازاین که ورزش نابینایان قدرت بیشتری پیدا کرده بود به صورت یک نایب رئیس در ورزش جانبازان و معلولین فعالیت می کرد، یک دوره آقای مظلومی و یک دوره آقای مسعود معمایی نایب رئیس بودند و دوره های مختلف افراد دیگر.

تا سال 1378 فدراسیون ورزشهای نابینایان مستقل از فدراسیون معلولین تشکیل شد، از آن به بعد تشکیلات بطور مستقل رئیس، نایب رئیس، دبیر، تشکیلات فنی، اداری، آرشیو، بین الملل و همه آن چیزهایی که یک فدراسیون اداری دارد را دارا شد.

در دنیا 16 رشته برای نابینایان به صورت المپیکی و جهانی برگزار میشود، بعضی رشته ها به علت گسترش کمتر فقط در حد منطقه ای و قاره ای و برخی جهانی برگزار میشود. ولی رشته ها بسیار طرفدار داره و کشورهای زیادی در آن عضو هستند آنها در المپیک معلولین که اصطلاحا به آن پارا المپیک می گویند، شرکت میکنند.

از این 16 رشته الان حدود 8 رشته فعال هست که برای آقایان و 4 رشته برای خانمها.

ایران در زمینه paverlifting  جزو قدرتمندهای برتر جهان است، و می توان گفت که حدود 10 سال قدرت بلامنازع که همان وزنه برداری قدرتی می شود در سطح جهان است. و به علت پاره مشکلات امسال نتوانست در مسابقات چین شرکت کند، و مطمئن باشید اگر سال آینده شرکت کنند، اوکراین و روسیه و تیمهای دیگر را که آمدند و جای ایران را در صدر جدول گرفتند مجددا دوباره صدر جدول در دست ایران قرار خواهد گرفت.

ما رشته جودو را داریم که مدال آور هست، و در المپیک توانستیم شرکت کنیم و مقامهای المپیکی داریم.

و گلبال که از پر طرفدارترین رشته های ورزشی ایران هست شاید می توان گفت که 150 تیم گلبال در ایران به صورت باشگاه جوانان نوجوانان بانوان و آقایان  وجود دارد.

ما در المپیک 2012 لندن توانستیم raking 5 جهان را به دست بیاوریم. که این نشان دهنده پیشرفت بسیار خوبی است که گلبال ایران جزو 10 تیم برتر دنیا است. در دنیا حدود 102 کشور گلبال دارند، ما جزو 10 تیم برتر هستیم.

در زمینه شطرنج نسبتا فعال هستیم، و ورزشکارانی داریم که قهرمان آسیا هستند، در مسابقات جهانی رتبه دار و مدال آور بودند.

در زمینه شنا تا حدودی یک کمی عقب ولی فعال هستند، و در شنای آقایان در سطح منطقه ای و آسیایی مقام داریم. در رشته های دیگر مثل بولینگ و شودان هم فعال هستیم و یکی از رشته های خیلی پر طرفدار فوتبال نابینایان یا فوتبال 5 نفره که ویژه بچه های کلاس b1 است

لازم می دانم توضیحی بدهم که نابینایان در سه دسته در ورزش جهان فعالیت دارند.

 کلاس بي 1 نابینای مطلق  در این گروه قرار می گیرند،  افرادی که نور را تشخیص می دهند و کسانی كه زاويه دیدشان کمتر از 5 درجه است را بي 2 و افرادي كه زاویه دید 5 درجه تا 20 درجه را دارا هستند در گروه بي3  قرار میگیرند.

در فوتبال در واقع ما دو رشته داریم، فوتبال کم بینایان است که مربوط به کلاس بي 3 می باشد فوتبال 5 نفره که فوتبال بچه های نابینای مطلق است. در ایران فوتبال 5 نفره فعالیت دارد، و اولین حضور ایران در سال 2012 لندن بوده، که برای اولین حضور مقام 6، مقام خوبی می تواند باشد. و مسابقات آنتالیا که فقط ویژه نابینایان مطلق بود، ایران به مقام اول رسید.

و اخیرا در مسابقات بین المللی دوستانه در تایلند در تابستان اخیر برگزار شد ایران آنجا با حضور کشورهای البته متوسط آسیایی و روسیه در آنجا هم به مقام قهرمانی رسید. در شرف پیشرفت هستیم، فوتبال تقریبا 2 تا 2 سال و نیم هستش که در ایران وارد شده اما بچه ها خیلی خوب و علاقه مند هستند، به ویژه بچه هایی که دیر نابینا هستند مثلا آقای رجب پور که کاپیتان تیم  ملی ایران هستند به جهت اینکه در دوران جوانی روی مین رفتند و نابینا شدند، تمام آن فوتبالی که در زمان بینایی خودشون یاد گرفته بودند را می توانند در این زمان پیاده کنند. و جزو برترینها و تکنیکی ترین و معمولا آقای گل مسابقات ایران در مسابقات مختلف می شود. در آینده حتما با ایشان مصاحبه ای خواهید داشت.

به هر حال فوتبال با قوانین خاصی انجام می شود، در فوتبال 5 نفره، فقط دروازه بان تیم بینا است، و 3 نفر منطقه زمین را کنترل می کنند، اگر سه تا یک سوم در نظر بگیریم یک سومی که سمت دروازه بان است، فقط دروازه بان بینای تیم بازیکنان را هدایت میکند، مثلا توپ در کنارت است حریف اومد برو به سمت راست، و توپ جلوی پای چپت  است، و هرچی که لازم است. و در یک سوم دوم یکی از کمک مربی ها در کنار زمین قرار گرفته، و کمك مربی تیم الف یک طرف و کمك مربی تیم ب هم در طرف دیگر زمین روبروی هم، تیمهای خودشان را هدایت می کنند. آن یک سوم آخر که نزدیک دروازه حریف قرار گرفته که دروازه بان حریف بازیکنان خودشان را راهنمایی می کند، سرمربی تیم ایران از پشت دروازه آنها بازیکنان خودمان را راهنمایی  می کند. و این باعث می شود گاهی اوقات جذابیت بازی را زیاد کند. و زیبایی خاصی را بینندگان شاهد باشند”

در انتها به عنوان جملات انتهایی فرمودند: ” من میخواهم بگویم ورزش وسیله ای برای سلامتی و در واقع نشان دادن توانمندیهای نابینایان هست. یادمان باشد این بخش یک محدودیتهایی دارد پس ممکن است اولویتهای اول افراد نباشد یک کسی درس را، و یکی شغل را و تجارت و زندگی خانوادگی را اولویت اول خود قرار دهد ولی تمامی بچه ها که اولویت اول به درستی درس و خانواده را قرار دادند اینها هم میتوانند ورزش را به عنوان نشانگر توانمندیها نگاه کنند، آن دوستانی که علاقه و استعداد دارند و از کودکی وارد ورزش می شوند کسانی هستند که قهرمان می شوند، و دیگر افراد که اولویت اولشان ورزش نیست برای نشاط و شادمانی می توانند در سراسر کشور وارد هیئتهای ورزشی بشوند یا ورزش همگانی مثل پیاده روی و یا طناب کشی و طناب زنی و شودان شرکت کنند و نگاه ویژه ای داشته باشند.”

در آخر برای تمامی دوستان آرزوی موفقیت داشتند، و ما هم برای ایشان در همه مقاطع زندگیشان آرزوی موفقیت داریم.

 

 

 

تاریخچه ورزش نابینایان

در بخش ورزش گفتگویی داریم با آقای کربلایی از پیشکسوتان ورزش نابینایان

در ابتدا از ایشان میخواهیم از سوابق اجرایی خود برای ما بگويند، و سپس خلاصه ای از تاریخچه ورزش نابینایان را از زبان ايشان داشته باشيم..

ایشان با نام خدا صحبتهای خود را شروع کردند، و سپس در ادامه فرمودند.:

 ” ابراهیم کربلایی هستم، آموزگار و دبیر دانش آموزان استثنایی، به ویژه نابینایان، دبیر رشته های ورزش، حرفه فن، روانشناسی، و ریاضی و غیره در همه مقاطع ابتدایی و راهنمایی و دبیرستان تدریس داشته ام.

پس از اینکه ورزش برای نابینایان بطور جدی پیگیری شد، دوره های مربیگری را گذراندم و در کنار ورزش نابینایان قرار گرفتم، و موفق شدم در سال 1367 اولین سرمربی تیم ملی گلبال جمهوری اسلامی ایران که اولین سفر بین المللی را با تیم ملی گلبال عازم آلمان شدم و در پارا المپیک همان سال یعنی پارا المپیک سئول سر مربی بودم. و سالها مسئول فنی و مسابقات ورزش های نابینایان در فدراسیون جانبازان و معلولین بودم، مسئول انجمن گلبال ، مربی دو میدانی وزنه برداری، شنا، شودان و گلبال استان تهران نیز بودم. و هم اکنون داور و مربی بین المللی هستم.

در ادامه در رابطه با تاریخچه ورزش نابینایان فرمودند:

ورزش نابینایان تا پیروزی انقلاب اسلامی به صورت تفریحی و موردی بوده گاهی خيّری پیدا می شد هزینه سانسی از استخری برای نابینایان یا فردی متقبل می شد بچه ها را جمع می کرد و به پارکی می برد، که صرفا جنبه تفریحی داشت جنبه قهرمانی نداشت. اما پس از پیروزی انقلاب در تاریخ 15 تا 21 شهریور سال 1359  بهزیستی سمیناری را در مجتمع کریستوفل اصفهان برگزار کرد و من به عنوان نماینده معلمان خزائلي در این سمینار شرکت کردم. در این سمینار کمیسیونهای مختلفی وجود داشت با موضوعهای اشتغال نابینایان ازدواج و کاریابی و تفریحات و موارد مختلف یکی از این کمیسیونها، کمیسیون رفاهی بود که من عضو این کمیسیون شدم و در این کمیسیون به مدت یک هفته در مورد زمینه های تشکیل ورزش مستقل نابینایان کار شد و بعد از سمینار، ابلاغی از طرف مسئولین انجمن و مجتمع کریستوفل که بعد ها به انقلاب اسلامی تغییر نام یافت به ما دادند که پیگیر مفاد قطل نامه آن سمینار باشیم. و بند 67 این قطل نامه از تشکیل ورزش نابینایان صحبت   می کرد.

ما در تهران با حضور تعدادی از افراد علاقه مند مثل مرحوم حسن حاجی بابایی، رمضان سپهری، هادی فلاح ، هما گودرزی، منصوره حاجی علی رضایی و بهرام امیری تشکلی را درست کردیم و هر هفته منزل یکی از بچه ها برنامه های تشکیل ورزش نابینایان را پیگیری میکردیم.

در طول چند ماه که با سازمان ورزش، فدراسیون ناشنوایان، فدراسیون معلولین ارتباط داشتیم و پیگیری      می کردیم متوجه شدیم که در سطح جهان ورزش نابینایان در دل ورزش معلولین جا داشته.

در آن وقت فدراسیون معلولین که هنوز فدراسیون جانبازان و معلولین نداشتیم که آقای منصور برجیان رئیس این فدراسیون بودند، با گروه کارشناسیشان مثل آقای آگاه، آقای دهخدا با هم کمک کردند تا تشکیلات ورزش نابینایان زیر مجموعه این فدراسیون تشکیل شد.

و ما هم از معلمین خزائلی یعنی من و آقای امیری و خانم گودرزی خانه شطرنج قبل از انقلاب را به ورزش نابینایان اختصاص دادیم و این ساختمان را در رابطه با ورزش نابینایان از سازمان تربیت بدنی وقت گرفتیم.

پس از مدتی بچه های انجمن اسلامی نابینایان در واقع وارد شدند به این قضیه و در بهمن ماه همان سال این خانه به نام خانه ورزش نابینایان به صورت رسمی افتتاح شد و مسئولیت اولیه آن را به آقای عباس آقا حسینی و ایشان هم با کمک خانم طباطبائی که بخش ورزش بانوان را برعهده گرفتند، اولین مسئولین رسمی و ابلاغدار را تشکیل می دادند.

اما چند سال بعد به علت پاره ای از مسائل به علت چند دلیل که  یکی از آنها رکودی که در ورزش نابینایان حادث شد، فدراسیون معلولین این ساختمان را تحویل فدراسیون تربیت بدنی داد، و مجموعه نابینایان را برد داخل خود فدراسیون که بتواند نظارت بیشتری داشته باشد. و یک شورایی متشکل از بنده و آقای مجید نورایی پور و آقای محمدرضا مظلومی، آقای شهید رضا مهرانی و آقاي محمود رضایی این ورزش را به صورت شورایی و مشورتی میگرداندیم.

بعد از چند سال آقای محمد علی بیگی مسئول ورزش نابینایان شد.

و پس ازاین که ورزش نابینایان قدرت بیشتری پیدا کرده بود به صورت یک نایب رئیس در ورزش جانبازان و معلولین فعالیت می کرد، یک دوره آقای مظلومی و یک دوره آقای مسعود معمایی نایب رئیس بودند و دوره های مختلف افراد دیگر.

تا سال 1378 فدراسیون ورزشهای نابینایان مستقل از فدراسیون معلولین تشکیل شد، از آن به بعد تشکیلات بطور مستقل رئیس، نایب رئیس، دبیر، تشکیلات فنی، اداری، آرشیو، بین الملل و همه آن چیزهایی که یک فدراسیون اداری دارد را دارا شد.

در دنیا 16 رشته برای نابینایان به صورت المپیکی و جهانی برگزار میشود، بعضی رشته ها به علت گسترش کمتر فقط در حد منطقه ای و قاره ای و برخی جهانی برگزار میشود. ولی رشته ها بسیار طرفدار داره و کشورهای زیادی در آن عضو هستند آنها در المپیک معلولین که اصطلاحا به آن پارا المپیک می گویند، شرکت میکنند.

از این 16 رشته الان حدود 8 رشته فعال هست که برای آقایان و 4 رشته برای خانمها.

ایران در زمینه paverlifting  جزو قدرتمندهای برتر جهان است، و می توان گفت که حدود 10 سال قدرت بلامنازع که همان وزنه برداری قدرتی می شود در سطح جهان است. و به علت پاره مشکلات امسال نتوانست در مسابقات چین شرکت کند، و مطمئن باشید اگر سال آینده شرکت کنند، اوکراین و روسیه و تیمهای دیگر را که آمدند و جای ایران را در صدر جدول گرفتند مجددا دوباره صدر جدول در دست ایران قرار خواهد گرفت.

ما رشته جودو را داریم که مدال آور هست، و در المپیک توانستیم شرکت کنیم و مقامهای المپیکی داریم.

و گلبال که از پر طرفدارترین رشته های ورزشی ایران هست شاید می توان گفت که 150 تیم گلبال در ایران به صورت باشگاه جوانان نوجوانان بانوان و آقایان  وجود دارد.

ما در المپیک 2012 لندن توانستیم raking 5 جهان را به دست بیاوریم. که این نشان دهنده پیشرفت بسیار خوبی است که گلبال ایران جزو 10 تیم برتر دنیا است. در دنیا حدود 102 کشور گلبال دارند، ما جزو 10 تیم برتر هستیم.

در زمینه شطرنج نسبتا فعال هستیم، و ورزشکارانی داریم که قهرمان آسیا هستند، در مسابقات جهانی رتبه دار و مدال آور بودند.

در زمینه شنا تا حدودی یک کمی عقب ولی فعال هستند، و در شنای آقایان در سطح منطقه ای و آسیایی مقام داریم. در رشته های دیگر مثل بولینگ و شودان هم فعال هستیم و یکی از رشته های خیلی پر طرفدار فوتبال نابینایان یا فوتبال 5 نفره که ویژه بچه های کلاس b1 است

لازم می دانم توضیحی بدهم که نابینایان در سه دسته در ورزش جهان فعالیت دارند.

 کلاس بي 1 نابینای مطلق  در این گروه قرار می گیرند،  افرادی که نور را تشخیص می دهند و کسانی كه زاويه دیدشان کمتر از 5 درجه است را بي 2 و افرادي كه زاویه دید 5 درجه تا 20 درجه را دارا هستند در گروه بي3  قرار میگیرند.

در فوتبال در واقع ما دو رشته داریم، فوتبال کم بینایان است که مربوط به کلاس بي 3 می باشد فوتبال 5 نفره که فوتبال بچه های نابینای مطلق است. در ایران فوتبال 5 نفره فعالیت دارد، و اولین حضور ایران در سال 2012 لندن بوده، که برای اولین حضور مقام 6، مقام خوبی می تواند باشد. و مسابقات آنتالیا که فقط ویژه نابینایان مطلق بود، ایران به مقام اول رسید.

و اخیرا در مسابقات بین المللی دوستانه در تایلند در تابستان اخیر برگزار شد ایران آنجا با حضور کشورهای البته متوسط آسیایی و روسیه در آنجا هم به مقام قهرمانی رسید. در شرف پیشرفت هستیم، فوتبال تقریبا 2 تا 2 سال و نیم هستش که در ایران وارد شده اما بچه ها خیلی خوب و علاقه مند هستند، به ویژه بچه هایی که دیر نابینا هستند مثلا آقای رجب پور که کاپیتان تیم  ملی ایران هستند به جهت اینکه در دوران جوانی روی مین رفتند و نابینا شدند، تمام آن فوتبالی که در زمان بینایی خودشون یاد گرفته بودند را می توانند در این زمان پیاده کنند. و جزو برترینها و تکنیکی ترین و معمولا آقای گل مسابقات ایران در مسابقات مختلف می شود. در آینده حتما با ایشان مصاحبه ای خواهید داشت.

به هر حال فوتبال با قوانین خاصی انجام می شود، در فوتبال 5 نفره، فقط دروازه بان تیم بینا است، و 3 نفر منطقه زمین را کنترل می کنند، اگر سه تا یک سوم در نظر بگیریم یک سومی که سمت دروازه بان است، فقط دروازه بان بینای تیم بازیکنان را هدایت میکند، مثلا توپ در کنارت است حریف اومد برو به سمت راست، و توپ جلوی پای چپت  است، و هرچی که لازم است. و در یک سوم دوم یکی از کمک مربی ها در کنار زمین قرار گرفته، و کمك مربی تیم الف یک طرف و کمك مربی تیم ب هم در طرف دیگر زمین روبروی هم، تیمهای خودشان را هدایت می کنند. آن یک سوم آخر که نزدیک دروازه حریف قرار گرفته که دروازه بان حریف بازیکنان خودشان را راهنمایی می کند، سرمربی تیم ایران از پشت دروازه آنها بازیکنان خودمان را راهنمایی  می کند. و این باعث می شود گاهی اوقات جذابیت بازی را زیاد کند. و زیبایی خاصی را بینندگان شاهد باشند”

در انتها به عنوان جملات انتهایی فرمودند: ” من میخواهم بگویم ورزش وسیله ای برای سلامتی و در واقع نشان دادن توانمندیهای نابینایان هست. یادمان باشد این بخش یک محدودیتهایی دارد پس ممکن است اولویتهای اول افراد نباشد یک کسی درس را، و یکی شغل را و تجارت و زندگی خانوادگی را اولویت اول خود قرار دهد ولی تمامی بچه ها که اولویت اول به درستی درس و خانواده را قرار دادند اینها هم میتوانند ورزش را به عنوان نشانگر توانمندیها نگاه کنند، آن دوستانی که علاقه و استعداد دارند و از کودکی وارد ورزش می شوند کسانی هستند که قهرمان می شوند، و دیگر افراد که اولویت اولشان ورزش نیست برای نشاط و شادمانی می توانند در سراسر کشور وارد هیئتهای ورزشی بشوند یا ورزش همگانی مثل پیاده روی و یا طناب کشی و طناب زنی و شودان شرکت کنند و نگاه ویژه ای داشته باشند.”

در آخر برای تمامی دوستان آرزوی موفقیت داشتند، و ما هم برای ایشان در همه مقاطع زندگیشان آرزوی موفقیت داریم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *