اثر ادبی از آقای دکتر اسکندرآبادی

OMID

کاش من گنجشک بودم، بر درخت آرزوها!

دستکم یا اشک در چشمان گرم پر امیدان!.

کاش من افسانه ای بودم به گوش کودکی هنگام خفتن!

یا سمند بال دار دختر همسایه پیش از اوج، تا دیوار عشق!.

نامه نگشوده ای بودم به دست مادر از فرزند خود در دور!.

کوره راهی، پیش چشم مرد دهقانی به سوی شهر!.

کاش شوق یک مهاجر، پیش از انجام سفر بودم!

یا که شور یک جوان مست دیگر خواب، هنگام خطر بودم!.

واژه ناورده ای بودم ز شعر شاعری، از دست بالا دست پنهان!

کاش آب برف های سوم اسفند از گرمای سخت آخر شهریوری بودم!

یا فضای ماه بهمن، اندکی پیش از فرو افتادن بهمن!

کاش روزی،! روز پیش از عید باشم!

کاش من امید باشم!.

کاش من امید باشم!.

پست های مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *