معرفی افراد موفق همراه با آقای حسین جباری

thesis

با سلام خدمت دوستان عزیز.

دوستان در قسمت معرفی افراد موفق خدمت آقای جباری هستیم. آقای جباری در استان اصفهان معرف حضور دوستان نابینای اصفهان هستند ولی ما از ایشان می خواهیم که در وهله اول از خودشان برای ما بفرمایند و در ادامه هم از فعالیت هایشان از ایشان می پرسیم و می خواهیم که برای ما بفرمایند.

نوری: سلام می گوییم خدمتتان آقای جباری. خواهش می کنم بفرمایید.

جباری: خواهش می کنم. درود بر شما و درود بر تک تک شنونده های عزیز مجله گفتگو. بنده حسین جباری هستم، متولد سال 1355. خدمتتان عرض کنم که من کارشناسی و کارشناسی ارشدم را در رشته زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه اصفهان در سال 1381 گرفتم. در سال 1379 وارد آموزش و پرورش استثنایی شدم. در ابتدا به عنوان دبیر دانش آموزان نابینا و الآن 7 سالی هست که به عنوان مدیر آموزشگاه نابینایان شهید احمد سامانی، در خدمت دانش آموزان و همکاران عزیز هستم.

نوری: آقای جباری از آموزشگاهتان برای ما می فرمایید. ما شنیده ایم که دانش آموزان به صورت مستقیم و غیر مستقیم در این آموزشگاه آموزش می بینند. ممکن است از فعالیتهای این آموزشگاه برای ما بفرمایید؟

جباری: بله. خواهش می کنم. من در ابتدا تاریخچه مختصری را از آموزشگاه خدمت شما و دوستان عزیز شنونده عرض می کنم. آموزشگاه نابینایان شهید احمد سامانی در سال 1386 بعد از این که مؤسسه آموزشی ابابصیر منحل شد، تأسیس شد و دانش آموزان را در 2 مقطع دبستان و پیش دبستان به صورت مستقیم تحت پوشش دارد. در واقع مدرسه ما در طبقه بندی مدارس و سیستم آموزش استثنایی یک مدرسه خاص روزانه است که در این 2 مقطعی که عرض کردم دانش آموزان حضور پیدا می کنند در مدرسه و آموزشهای لازم را از ما دریافت می کنند. اما دانش آموزهای مقاطع دیگر که در مدارس عادی و در طرح فراگیر مشغول تحصیل هستند هم از آموزشگاه ما خدمات آموزشی، کمک آموزشی و کمک توانبخشی دریافت می کنند. خدماتی مثل کتابهای درسیشان، کتابهای کمک درسی و کمک آموزشی و وسایل توانبخشی را ما در خدمتشان هستیم و به آنان ارائه می دهیم.

نوری: آقای جباری در رابطه با کتابهای درسی و آموزشی آیا الآن شما هم مثل مجموعه های دیگر مشکل دارید یا به موقع به دستتان می رسد؟

جباری: خدمت شما عرض کنم که امسال خوشبختانه در بحث تهیه و ارسال کتابها از سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور قدمهای مثبت و خوبی برداشته شد. به گونه ای که در بیشتر پایه ها ما پیش از آغاز سال تحصیلی توانستیم کتابها را به دست بچه ها برسانیم. سالهای قبل در این زمینه مشکل بود. مشکلات زیادی داشتیم. بعضی موارد بود که حتی پایان سال تحصیلی بچه های ما امتحاناتشان را برگزار می کردند و بعد کتاب جلد سه یا چهارش به دست ما می رسید که در اختیار بچه ها بگذاریم. خب این واقعاً مشکل بزرگی بود. هم بچه ها اذیت می شدند بدون کتاب، به خصوص آنهایی که در مدارس عادی درس می خواندند، هم خانواده ها خیلی نگران و ناراحت بودند. خود ما هم تلاش می کردیم از راه های مختلف حالا یا کتابهای سالهای قبل را نگه می داشتیم و در اختیار بچه ها قرار می دادیم یا صوتیش را برای بچه ها فراهم می کردیم که بدون کتاب نباشند. اما خب به هر حال این مشکل بود. خوشبختانه با همتی که دوستان در سازمان داشته اند، این مشکل امسال تا حد زیادی حل شد و می توانم بگویم حدود 90% از کتابهای درسی به موقع رسید به دست ما و توزیع شد بین دانش آموزان. فقط پایه هایی که کتابهای آنها تغییر اساسی داشت، مانند پایه پنجم ابتدایی و سوم متوسطه اول یا نهم. اینها یک مقداری دیرتر رسید که آنهم البته بیشترش فراهم شده و در اختیار بچه ها قرار گرفته. خوشبختانه مشکل امسال تا اندازه زیادی حل شده.

نوری: در رابطه با تولید کتابهای غیر درسی هم در مجموعه خودتان فعالیتی دارید؟ می توانید در این رابطه هم برای ما بفرمایید که چه کار می کنید؟

جباری: زمانی که من وارد آموزشگاه شدم و مسؤولیت آموزشگاه را پذیرفتم، در بحث کتاب و منابع مطالعاتی برای کودکان و نوجوانان کمبود زیادی احساس کردم و دیدم حقیقتاً در این زمینه کار چندانی صورت نگرفته. البته خیلی پراکنده مراکز دیگر کتابهایی را فراهم کرده بودند، هم به صورت بریل، هم به صورت گویا اما به هیچ وجه پاسخگوی نیازهای دانش آموزان در مقاطع مختلف نبود. ما حرکتی را شروع کردیم از سال 88 و در این زمینه وارد شدیم، به خصوص در بحث تولید کتابهای گویا. به خاطر این که راحتتر است و فراهم کردن و تهیه این گونه کتاب ها خیلی هم از نظر صرف هزینه و هم از نظر کار فنی که باید صورت بگیرد، مقرون به صرفه تر بود، بیشتر به تولید کتابهای گویا پرداختیم. البته در کنارش کتاب بریل را هم مد نظر قرار داشتیم و خوشبختانه الآن بیش از 500 عنوان کتاب گویا ویژه کودک و نوجوان در آرشیومان داریم و بیش از 100 عنوان کتاب بریل هم چاپ کرده ایم و در کتابخانه غیردرسی آموزشگاه موجود است که در اختیار دانش آموزان قرار می دهیم.

این کتابها را ترتیبی داده ایم که در سراسر کشور دوستانی که نیاز داشته باشند می توانند با ما ارتباط بگیرند و درخواست بدهند ما برایشان ارسال بکنیم. کتابهای بریل را اگر خودشان چاپگر داشته باشند فایلهای الکترونیکیش را می توانیم در اختیارشان قرار دهیم که بتوانند چاپ بگیرند و کتابهای گویا هم که خب در اختیارشان هست و جا دارد من تشکر بکنم از دوستان در کتابخانه گویای برلین که لطف کرده اند، تعدادی از کتابها را ما در اختیارشان قرار داده ایم، در سایت خودشان گذاشته اند و آنجا قابل دسترس دوستان در سراسر جهان، دوستانی که فارسی زبان هستند و دوست دارند از این منابع استفاده بکنند، قرار دارد. در کنارش البته ما باز هم کمبودهای دیگری را احساس کردیم به خصوص در بحث اسباب بازیها و وسایل کمک آموزشی ویژه بچه های نابینا که در این زمینه هم کار خاصی متأسفانه می شود گفت که صورت نگرفته. در این مورد هم ما قدم هایی برداشته ایم. تعدادی وسیله کمک آموزشی را مناسب سازی کرده ایم و وارد تولیدش شده ایم و در اختیار مربیان و بچه ها آنهایی که لازم بود قرار گرفته. به خصوص در بحث بریل آموزی و چند بازی فکری را هم توانسته ایم تا الآن طراحی یا مناسب سازی بکنیم و در اختیار دانش آموزان عزیزمان قرار دهیم.

نوری: آقای جباری! به غیر از اینهایی که تا الآن گفتید برای ما، فعالیتهای جانبی که در آموزشگاهتان هست را می توانید برای ما توضیح دهید؟

جباری: خب ما یکی از برنامه هایی که در نظر گرفته ایم در واقع شناسایی نیازهای دانش آموزان نابینا است و از همه دوستان خواسته ایم در این زمینه با ما همکاری داشته باشند و ما را همراهی بکنند که ما در درجه اول بیاییم نیازشناسی بکنیم، ببینیم بچه ها در چه زمینه هایی نیاز دارند که بهشان کمک بشود و چه مواردی هست که باید به آنها پرداخته شود. تا شرایط بچه ها هم در بحث آموزش و پرورش و هم در بحث ارتباط اجتماعی و مهارت هایشان بتوانند به پیشرفتهای بهتر و مناسب تری دست پیدا بکنند. خب مشکل بزرگی که بچه های معلول با آن مواجه هستند، عدم پذیرش معلولیتشان از سوی خانواده هایشان است. در این زمینه ما خیلی فعالیت کرده ایم و هنوز هم ادامه می دهیم. با جلسات زیادی که داریم. جلسات آموزش خانواده که از نیروهای متخصص و با تجربه در این زمینه دعوت می گیریم و جلسات منظمی را هر ماهه داریم برای خانواده های بچه ها که در درجه اول پذیرش را در آنها ایجاد بکنیم و وقتی شرایط فرزندشان را پذیرفتند، دادن آگاهی بهشان در این ارتباط که حالا چگونه با فرزندشان باید برخورد بکنند، چگونه آنها را باید وارد اجتماع بکنند و چطور کمکشان بکنند که از پس مشکلات و موانعی که پیش رویشان است بر بیایند. این یکی از فعالیتهای جانبی عمده ما بوده. برگزاری اردو ها، برنامه های فرهنگی-تفریحی برای بچه ها، ما تلاش کرده ایم پارک بازی در مدرسه ایجاد کرده ایم، به جهت اینکه خیلی از خانواده ها عنوان می کردند، فضاهای تفریحی شهر شرایطی را ندارد که ما بچه ها را بتوانیم به آنجا ببریم و بچه ها از امکانات آنها استفاده بکنند. در واقع مناسب سازی نشده. به خاطر همین ما تلاش کردیم با کمک شهرداری اصفهان پارکی را در فضای خود مدرسه و در محوطه مدرسه ایجاد کرده ایم و در این زمینه هم خوشبختانه قدم خوبی بود که برداشته شد با همت دوستان و الآن بچه ها از این پارک بازی استفاده زیادی می کنند. در کنارش وسایل ورزشی دیگر هم قرار داده ایم که در ساعتهای ورزششان از آنها بهره می گیرند.

نوری:آقای جباری! همانگونه که می دانیم، بچه ها وقتی وارد دانشگاه می شوند برای آموزششان احتیاج به کار با کامپیوتر دارند. آیا شما فکری برای این قضیه کرده اید این که بچه ها پیش از رسیدن به این مرحله آموزش ببینند؟

جباری: بله. خدمتتان عرض کنم که در این زمینه هم ما بعد از این که سایت کامپیوتر آموزشگاه را تجهیز کردیم و سیستمهایی که از قبل بود و قدیمی بود، تا اندازه ای ارتقا دادیم، تصمیم گرفتیم که بخشی از ساعت هنر بچه ها را اختصاص بدهیم به آشنایی بچه ها با کامپیوتر. آشنایی مقدماتی بچه ها پیدا بکنند و یک مختصری هم آموزش ببینند برای استفاده از کامپیوتر. اما در واقع آموزش تخصصی تر را ما به عهده دوستان در انجمن موج نور که کار تخصصیشان این است، آموزش کامپیوتر، گذاشته ایم و بچه ها تا اندازه ای که آشنا بشوند با کامپیوتر بعد ارجاعشان می دهیم به کلاسهایی که دوستان در انجمن موج نور برگزار می کنند، می آیند و از کلاسهای آنان استفاده می کنند. البته پایه ششم از وقتی که شکل گرفته، از 3 سال پیش اطلاع دارید که بخش عمده ای از درس کار و فن آوریشان اختصاص دارد به آموزش کامپیوتر یا رایانه که در این زمینه هم ما سایت را در اختیار بچه ها قرار می دهیم و از مربی خاص استفاده می کنیم که به آموزش بچه ها بپردازد. ولی در پایه های دیگر بیشتر همان بحث آشنایی با کامپیوتر را برای بچه ها داریم و حالا آشنایی با تجهیزات دیگری که در آینده ای نزدیک و در زندگیشان به کارشان می آید. مثل تلفن همراه یا مظاهر دیگر تکنولوژی.

نوری: آقای جباری! در رابطه با موفقیتی که در کار و فعالیت خود تان توانستید به آن دست پیدا بکنید برای ما می فرمایید؟ با وجود این که فرهنگ قبول توانایی یک فرد نابینا هنوز در جامعه ما جا نیفتاده شما به این موفقیت رسیده اید. می توانید برای ما بفرمایید که چطور بود مسیری که طی کردید و به این مرحله رسیدید؟

جباری: بله. همانگونه که اشاره فرمودید، متأسفانه بسیاری از مسؤولین ما در بخش های مختلف به خصوص سازمانها و نهادهایی که مرتبط با خود معلولین و نابینایان هستند، این باور را ندارند که امور بچه های معلول را به خود آنها واگذار بکنند و مسؤولیت انجام خیلی از فعالیتهایی که مرتبط است با آن گروه را به عهده خودشان بگذارند. خب این اعتماد در اصفهان هم بین دوستان ما در آموزش و پرورش استثنایی قبلاً نبود.

زمانی که بنده فعالیت می کردم به عنوان دبیر، در زمینه های دیگر هم همکاری داشتم با اداره و در خیلی از موارد هم در بحث ارائه نظرات و طرح و پیشنهاد هایی که موجب بهتر برگزار شدن برنامه های اداره بود، من شرکت می کردم. همین که دوستان بررسی کرده بودند عمل کرد من را بعد از این که مدیر قبلی آموزشگاه جناب آقای دلیل بازنشست شدند که جا دارد از زحماتشان هم در اینجا تشکر بکنم، آنها تصمیم گرفته بودند که این مسؤولیت را به بنده واگذار بکنند. با بنده در میان گذاشتند، من هم بعد از این که بررسی کردم، موانع و مشکلاتی را که بر سر راه است و ارزیابی کردم، راه کارهایی را برای خودم پیشبینی کردم، در نظر گرفتم که بتوانم از پس این موانع بر بیایم، قبول مسؤولیت کردم و الآن هم به اذعان خود دوستان و همکاران در آموزش و پرورش تا اندازه ای موفق بوده ام. البته حالا باز دیگران باید نظر بدهند و قضاوت بکنند. ولی آنچه که باز خورد تا الآن دوستان به من داده اند خوشبختانه نظرها مثبت بوده و من از این جهت خوشحالم که راه را برای دوستان دیگر که در آینده انشاء الله قرار است مسؤولیتهایی از این دست را بپذیرند، نبسته ام و انشاء الله امیدوارم که راه گشا هم بوده باشم برایشان. البته من انتظارم از همه دوستان نابینا به خصوص این است که در این زمینه، همیشه هم گفته ام و ازشان درخواست داشته ام، که بنده را یاری بکنند. پیشنهاد، انتقاد، نظر سازنده ای اگر دارند، در میان بگذارند که چون من الآن خودم را نماینده گروهی می دانم در این موقعیت که قرار گرفته ام، و تمام سعیم این است که به این اعتمادی که شده پاسخ مثبتی داده شود. بنابراین از دوستان همیشه خواسته ام که مرا همراهی بکنند، پیشنهادها و انتقادهایشان را مطرح بکنند. باز هم همین درخواست را دارم از شنونده های خوب مجله گفتگو هم همین انتظار را دارم و امیدوارم که به هر حال بنده را در این مورد یاری بکنند که بنده هم بتوانم بهتر از قبل در خدمت دوستان نابینا باشم و به ارائه خدمات بپردازم.

نوری: آقای جباری! در پایان، سخن پایانی اگر با دوستان دارید بفرمایید.

جباری: خواهش می کنم. خیلی ممنونم از اینکه شنونده صحبتهای بنده بودند دوستان، و من تشکر و سپاس فراوان دارم از شما سرکار خانم نوری و دوستان در مجله گفتگو که این فرصت را در اختیار بنده قرار دادند که معرفی بکنم آموزشگاه نابینایان شهید سامانی را به دوستان و به هر حال باز سپاس فراوان از سایت کتابخانه گویای برلین که همکاری خوبی بین ما و آن دوستان بوده همیشه و حالا بعد از اینهم بیشتر خواهد بود و در پایان همه شما عزیزان را به خدای بزرگ می سپارم و برای تک تک شما آرزوی سلامتی، خوشدلی و پیروزی در تمام امور زندگی را دارم و امیدوارم زندگی همیشه روی خوش به شماها نشان دهد.

نوری: مجموعه گفتگو و کتابخانه برلین هم برای شما آرزوی موفقیت می کند. موفق باشید.

جباری: ممنون. متشکرم.

فریبا نوری

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *