ورزش در میان نابینایان همراه با قهرمان فوتبالیست

footbal

همراهان همیشگی مجله اینترنتی گفتگو، عرض سلام دارم خدمت همه شما.

تا دقایقی دیگر شاهد حضور ملی پوشان فوتبال نابینایان کشور مان در فرودگاه بین المللی تبریز خواهیم بود. هم اکنون در خدمت جناب آقای گلمحمدی ریاست محترم هیئت ورزش های نابینایان و کم بینایان شهرستان تبریز هستیم.

گلشنی: آقای گلمحمدی! سلام عرض می کنم خدمتتان. خوش آمدید.

گلمحمدی: عرض سلام و ادب دارم خدمت شما و همکاران تان.

گلشنی: تبریک می گویم خدمتتان قهرمانی تیم ملی فوتبال نابینایان کشور مان و کسب سهمیه المپیک ریو دو ژانیرو را. نظرتان درباره بچه ها چیست؟

گلمحمدی: من هم مثل شما تبریک می گویم هم به بچه ها و هم به مربیان تیم ملی و خیلی خوشحالم که دوباره بچه هایمان واقعاً گل کاشتند. هم آقای گل را داریم از استان در تیم ملی هم بهترین بازیکن را و هم قهرمان آسیا شدند و هم کسب سهمیه کردند برای المپیک. امیدواریم که در المپیک هم موفق باشند.

گلشنی: امیدواریم که همین طوری که می گویید باشد. شهر تبریز مثل ادوار گذشته شهر اولینهاست و خود آقای گلمحمدی که یکی از ورزشکاران خوب کشورمان است، اینبار هم شاهد حضور دو تن از بهترین بازیکنان فوتبال کشورمان هستیم. آقای گلمحمدی! درباره ورزش استانمان لطف می کنید توضیحاتی را در این چند مقطع گذشته بفرمایید؟

گلمحمدی: خوشبختانه ما در استان، امسال فعالیت خوبی داشتیم. همینطور که مشاهده می کنید، بچه هایمان در فوتبال که هستند، کسب سهمیه هم که کردند، در شنا ما آقای حامد اصغریان بهترین رکوردهای امسال را در سطح کشور زدند تا در تیم ملی برای کسب سهمیه اعزام شوند. خانم لیلا زارع زاده را داریم که ایشان هم برای کسب سهمیه حدود 1 ماه دیگر اعزام خواهند شد. در جودو هم یکی دو نفر را داریم که آنهایی که کسب سهمیه کردند که هیچ، وزنهایی هم که هنوز کسب سهمیه نکرده اند انشاء الله تا المپیک کسب سهمیه کنند.

گلشنی: ما هم امیدواریم همگی بچه های ورزشکار آذربایجان مثل همیشه موفق و پیروز باشند.

دوستان عزیز! همراه ما باشید. تا دقایقی دیگر دوستان انشاء الله وارد فرودگاه تبریز خواهند شد و با گزارشی که از آنها خواهیم داشت در خدمت شما عزیزان خواهیم بود.

سر مربی اسبق تیم ملی ایران و همچنین سر مربی تیم فوتبال نابینایان آذربایجان شرقی، سجاد حسین زاده، کسی که توانست با تیم ملی فوتبال قهرمان جهان شود. در کشور ایران هیچ تیمی در فوتبال نتوانسته قهرمان جهان شود مگر تیم ملی فوتبال نابینایان کشورمان با هدایت سجاد حسین زاده.

آقای حسین زاده سلام عرض می کنم خدمتتان. خوش آمدید و تبریک می گویم قهرمانی تیم ملی فوتبال نابینایان کشورمان را به شما.

حسین زاده: به نام خدا. بنده هم سلام و عرض ادب دارم خدمت شما و خدمت مخاطبین خوبتان. من افتخار دارم که همیشه (در تمامی مصاحبه ها و برنامه ها عرض کرده ام) خادم این بچه ها هستم و این بزرگترین افتخار من قبل از دست یافتن به مقام قهرمانی و قبل از تمامی آن افتخاراتی که شما فرمودید خادم بودن برای این بچه هاست.

گلشنی: این نظر لطف شماست. همیشه همه بچه ها گفته اند کسی که با سجاد حسین زاده کار کند قبل از ورزش، اخلاق ورزشی را یاد می گیرد. این واقعاً بزرگترین افتخار و سعادت است برای همه بچه های نابینای کشورمان. آقای حسین زاده! نظرتان درباره مسابقات چیست؟ قطعاً خود تان شنیده اید و تعریفش را می توانید بیشتر بکنید برای ما.

حسین زاده: بله. شکر خدا تیم این عنوان قهرمانی را کسب کرده و همانطور که شما هم استحضار دارید تیم واقعاً از نظر فنی کیفیت خوبی داشته و غیر از این نیست چون تیم قدری مثل چین در این مسابقات حضور داشته این تیم توانسته با حضور تیم چین که چندین عنوان بین المللی و جهانی را دارد قهرمان شود و این قطعاً نشان می دهد که کادر فنی و آنهایی که برای تیم زحمت کشیده اند واقعاً کارشان را خوب انجام داده اند.

گلشنی: آقای حسین زاده! بچه ها واقعاً گل کاشتند و هم بهترین بازیکن مسابقات و کاپیتان تیم ملی کشورمان از تبریز است و هم آقای گل مسابقات، بهزاد زاده علی اصغر. با حضور اینها واقعاً خودتان سابقه حضور در مقابل تیمی مثل تیم چین را دارید. قطعاً بازیکنانمان بهتر بازی کردند و خدا را شکر سهمیه “المپیک ریو” را هم الآن ما در دستمان داریم.

حسین زاده: شما شک نکنید که آذربایجان و تبریز این پتانسیل را دارد که به تنهایی هم بتواند همان تیم چین را با آن دبدبه و کبکبه و آوازه و نامش شکست دهد. این پتانسیل هایی که در اینجا وجود دارند من مطمئنم بیشتر از این هم در مجامع بین المللی مطرح خواهند شد. بهزاد زاده علی اصغرهای دیگری ما از تبریز تحویل ورزش نابینایان بخصوص فوتبال خواهیم داد. زمانی که من در مسابقات مختلف در چندین مورد با تیم چین بازی کرده ام واقعاً تیم قدری بوده و بازیکنان بسیار خوبی داشتند و سرمایه گذاری بسیار خوبی هم انجام می دهند و مهمتر از همه این قضایا اهمیتی که به این ورزش در کشور چین دارند می دهند خیلی خیلی جای تأمل دارد و حتماً ما باید یک الگو برداری و یک مطالعه در این خصوص انجام بدهیم. چون واقعاً دارند خیلی اهمیت می دهند. من تیم چین را تیم خیلی قدری دیدم در کل دنیا و امروز که با افتخار بچه ها تیم چین را هم بردند و قهرمان شدند یک دست مریزاد و یک تبریک جانانه برایشان می گویم. امیدوارم در همه مراحل موفق باشند. ما هم هر چه از دستمان بر بیاید و در چنته داشته باشیم در خدمت این بچه ها و این تیم هستیم.

گلشنی: آقای حسین زاده! متأسفانه تبعیضی که در کشور ما هست و در چند روزی که بچه ها در ژاپن بودند باعث شد که هیچ اطلاع رسانی درستی انجام نشود و این باعث دل سردی همه ورزشکاران نابینا می شود. الآن هم که در فرودگاه تبریز هستیم، متأسفانه از مسؤولان فقط شما، رؤسای هیئت های ورزشی استان و همچنین شهرستان تبریز نماینده هیئت مدیره جامعه نابینایان استان حضور دارید. به غیر از این هیچ مسؤول دیگری مثلاً از استانداری، شهرداری یا بهزیستی متأسفانه حضور ندارد. شما انتظارتان و خواسته تان از مسؤولین استان چیست؟

حسین زاده: این واقعاً یک درد دل بسیار بسیار عمیق همه بچه های نابیناست و در کنار آنها بنده حقیر. قبلاً ما استقبال های بسیار خوبی را از این عزیزان داشتیم و دیده بودیم. من استدعا و خواهشم از مسؤولین این است که این کار را ادامه دهند.

من یک مثال بزنم: وقتی یک بازیکن با چشم بینا می آید یک زحمتی می کشد و در آسیا یک مقام چهارم یا پنجمی یا یک مقام جزئی به دست می آورد، کل فرودگاه و اینور و آنور پر از گل و خبرنگار می شود. شما فکر می کنید کسی که با چشم نابینا بیاید و این هنر را به خرج بدهد و در آسیا قهرمان بشود واقعاً ارزش و اهمیت این چقدر است؟ مگر ما در آسیا چند تا بهزاد زاده علی اصغر که چندین دوره است که در جهان قهرمان می شود و بهترین بازیکن و آقای گل معرفی می شود و واقعاً یک هنر بسیار بسیار بزرگی را دارد از خودش در دنیا به نمایش می گذارد و امیرپور رضوی داریم؟

من در تمامی دنیا، در پاره المپیک لندن دیدم، در گوانژو دیدم، در چین و ژاپن دیدم، در جاهای دیگری که این مسابقات جریان داشت دیدم، چگونه و با چه دیدی آنها نگاه می کنند به این قضایا و با چه دیدی ما داریم نگاه می کنیم. من نمی گویم خدای نکرده با چشم ترحم به اینها نگاه شود. به هیچ عنوان این گونه نیست. اینها را باید به چشم قهرمان ببینیم و شأن و منزلتشان را آنگونه که هست باید بدانیم. این ها قهرمانند. من معتقدم اگر چنانچه تیم ملی فوتبال ما در آسیا قهرمان شود برای ما ارزشش خیلی پایین تر از این قهرمانیست. این ها خیلی خیلی ارزششان بالاست و من جا دارد که حتماً، حتماً یک استدعا داشته باشم از مسؤولین حتماً حتماً این تیم و این بچه ها را تنها نگذارند، مخصوصاً در این جور مواقع. چون من الآن قبل از اینکه شما این سؤال را از من بپرسید داشتم با خودم کلنجار می رفتم که الآن این بچه ها با چه امیدی دارند از پروازشان می آیند پایین! اینکه بیایند سالن را پر از دوربین و گل و غیره ببینند. متأسفانه نیست. من نمی دانم اگر بیایند و با یک چنین صحنه ای مواجه شوند از نظر روحی اینها چقدر خرد خواهند شد؟ چقدر شکسته خواهند شد؟ امیدوارم که این اتفاق برایشان نیفتد ولی واقعاً اگر من مربی هم شخصاً این جوری از مسابقات برمی گشتم، با این استقبال خیلی خیلی ضعیف رو به رو می شدم، واقعاً من خودم هم دل سرد می شدم.

گلشنی: خودتان شاهد حضور پر شور رسانه ها و مردم ترکیه در سال 2011 بودید که در آنتالیا توانستید قهرمان جهان شوید. اینجا می بینید که تنها کسانی که واقعاً پر شور اینجا حضور پیدا کرده اند، دوستان نابینای خودمان هستند. من خودم اعتقاد دارم تعریف و تمجید بیجا از کسی قابل قبول نیست ولی متأسفانه شأن نابینا در همه جا در کشور ما زیر سؤال رفته و امیدواریم که شاهد توجه بیشتر مسؤولین استان و کشورمان باشیم.

آقای حسین زاده! درباره شرایط تیم استانیمان بفرمایید که الآن در چه شرایطی است. آیا آماده می شود برای مسابقاتی که در پیش است؟

حسین زاده: خوشبختانه ما در تبریز همیشه بچه های آماده خوبی داشتیم و بچه هایی که فوتبال را خوب می فهمند. فوتبال نابینایی را خوب می فهمند. مضاف بر آن من افتخار دارم در اینجا با صدای بلند با گردنی افراشته در این ارتباط اگر هر نامی رویش بگذارم بگویم که ما تنها کسانی هستیم، تنها هیئتی هستیم، تنها مربیانی هستیم که در کل جهان توانسته ایم فوتبال نابینایان زیر 10 سال را دایر کنیم و الآن داریم کار می کنیم. این بزرگترین افتخار ماست و مطمئن باشید که از این بچه ها در آینده نزدیک وارد بدنه تیم تبریز هم خواهند شد و فوتبال نابینایی ایران در سیطره این بچه ها خواهد بود و همین الآن هم که در خدمت شما هستم، بازیکنان خیلی خوب و مستعدی در فوتبال تبریز هستند که اگر چنانچه در مسابقات قهرمانی کشور و لیگ برتر با مسائل خاصی که معمولاً دامن گیر می شود مواجه نشوند، قهرمانی به هیچ وجه دور از دسترسشان نیست و در جامعه قهرمانی برازنده ترین لباس بر تن اینها زیبنده است.

گلشنی: آقای حسین زاده! اگر در آخر حرفی هست که ما بشنویم، در خدمتتان هستیم.

حسین زاده: در آخر این فعالیت شخص جناب عالی و این پایگاه خبری را قدر می نهیم، ارج می نهیم و امیدواریم که در کاری که در پیش گرفته اید، مخصوصاً در انعکاس اخبار و فعالیت های بچه های نابینا به سراسر دنیا موفق باشید. آخرین حرفم این است که ما یک صدم از آنچه که استحقاق نابینایان است در جامعه مان نداریم و نمی دهیم. امیدوارم که در آینده حداقل بدهیم.

گلشنی: تشکر می کنم.

مجله اینترنتی گفتگو این افتخار را دارد که همواره از افتخارات ورزشکاران نابینا، افراد موفق نابینا، نویسندگان، شاعران و دوستانی که در هر زمینه ای توانسته اند به موفقیتی برسند بگوید و صدای آنان را به گوش همنوعان خود شان برساند.

از همه نابینایان عزیز و کم بینایان عزیزی که صدای بنده را می شنوند می خواهم که از سایت www.bl-goftegoo.com دیدن کنند و مطالب آن را پی گیر باشند.

بنده هم به عنوان عضو کوچکی از این مجله این افتخار را پیدا کرده ام که اینجا حضور داشته باشم و شاهد حضور افتخارآفرینان کشورمان در تبریز باشم.

آقای حسین زاده! خیلی سپاسگزارم از حضور حضرت عالی و آرزوی موفقیت می کنم برای شما.

حسین زاده: بنده هم آرزوی موفقیت دارم برای شما و در آخر یک مطلب را هم می خواهم که اضافه بکنم به عرایض خودم و آن هم اینکه اگر جذابترین ورزش دنیا را می خواهید، بیایید و فوتبال نابینایان را ببینید. خدا نگهدار.

گلشنی: در خدمت آقای گل مسابقات، کسی که واقعاً می شود گفت یکی از بهترین بازیکنان حال حاضر فوتبال نابینایان جهان است، بهزاد زاده علی اصغر هستیم. تبریک می گویم به شما قهرمانی آسیا و همچنین کسب سهمیه پارا المپیک ریو دو ژانیرو را.

زاده علی اصغر: بسم الله الرحمن الرحیم. من هم عرض سلام دارم خدمت تمام شنوندگان عزیز. من هم به نوبه خودم این کسب سهمیه و طلای همین بازی ها را تقدیم می کنم به خدمت تمام ایرانی های عزیز.

گلشنی: بهزاد! درباره مسابقات بگو. مسابقات در چه سطحی برگزار شد؟

زاده علی اصغر: مسابقات خب آخرین ایستگاه بود برای کسب سهمیه پارا المپیک. خیلی حساس بود. همه تیمها هم خیلی آماده آمده بودند ولی خدا را شکر! خدا خیلی کمکمان کرد که توانستیم در این دوره کسب سهمیه کنیم.

گلشنی: مسابقاتی هم در پیش دارید که بخواهید قبل از پارا المپیک 2016 برای آنجا آماده شوید؟

زاده علی اصغر: مسابقات احتمالاً در حد مسابقاتی دوستانه برای آمادگی برای حضور درپاره المپیک با اسپانیا و آرژانتین داشته باشیم.

گلشنی: نظرت راجع به تیم ملی چیست؟ الآن تیم در چه شرایطی قرار دارد؟

زاده علی اصغر: مسابقات خیلی حساس بود. این باران هم کار را سخت تر کرده بود. الآن اما خدا را شکر تیم ملی خودش را پیدا کرده و شرایط بهتری دارد. با این حساب فکر می کنم مسؤولین از این به بعد بیشتر به فکر تیم ملی باشند که بتوانیم برای همین پارا المپیک روی سکو برویم.

گلشنی: من هم به نوبه خودم دوباره تبریک می گویم و امیدوارم مثل همین مسابقات قهرمانی آسیا در پاره المپیک 2016 ریو نیز درخشش بسیارخوبی داشته باشید. همینطور که سالهای سال است در ورزش فوتبال بسیار عالی بازی کرده اید. اگر حرفی هست، می شنویم.

زاده علی اصغر: نه. من هم تشکر می کنم از برنامه تان و شخص شما که از دوستان صمیمی من هستید. متشکرم.

گلشنی: ارادتمندیم.

در خدمت کاپیتان تیم ملی کشورمان و همچنین بهترین بازیکن مسابقات، امیر پوررضوی هستیم. امیر خان تبریک می گویم به شما و امیدوارم در سایر مسابقات هم مثل این دوره موفق باشید و موید باشید.

پوررضوی: متشکرم. من هم جا دارد که به شما و دوستانتان تبریک بگویم. بالاخره فکر کنم این مجله مال نابینایان است و این موفقیت را، من مال کل نابینایان، مخصوصاً نابینایان ایران می دانم.

بالاخره خودتان می دانید مشکلات ما در چه مسائلی است. یکی از مسائل می توانیم بگوییم توانایی نابینایان است. در کشور ما به نابینایان خیلی کمرنگ پرداخته شده و خیلی وقتها نابینایی را ناتوانی هم می دانند. وقتی می شنوند که ما اصلاً فوتبال بازی کرده ایم و توانستیم در عرصه فوتبال چنین مقاماتی را کسب کنیم، نگرش و دیدگاه خیلی از افراد خیلی فرق می کند. بحث فوتبال یک چیزی است که فقط فوتبال را از آن افراد عادی می دانند وقتی وقتی صحبتی می شود می گویند مگر نابینا هم فوتبال بازی می کند؟ وقتی که داری توضیح می دهی نگاه ها خیلی خیلی عوض می شود. این مقامی هم که ما کسب کرده ایم، من می دانم که خیلی کم می تواند فرهنگ و نگاه ملت را نسبت به نابینا و توانایی های نابینا تغییر دهد.

گلشنی: به هر حال مجله اینترنتی گفتگو این حسن را دارد که فقط در عرصه نابینایان فعالیت می کند و همه نابینایانی که چه در عرصه ورزش و چه سایر عرصه های دیگر موفقیتی را کسب بکنند مجله گفتگو صدایشان را به گوش تمام نابینایانی که در تمام دنیا از این مجله استفاده می کنند می رساند.

امیر! از مسابقات بگو.

پور رضوی: مسابقات در سطحی بسیار بالا برگزار شد. اینطور بگویم که کلیه تیمهایی که در این مسابقه بودند، همه شان با یک آمادگی بهتری آمده بودند. کره، ژاپن که در میزبانی خیلی خوب بود. واقعاً نسبت به 7 – 8 ماه پیش که ما با آنها بازی کرده بودیم، واقعاً یک تیم جدیدی را رو کرده بود که ما واقعاً به مشکل برخوردیم. یکی از مسائل و مشکلاتی که تیم ما را واقعاً با خودش درگیر کرد، زاویه دیوار ها بود که عوض شده بود. مشکل دیگر این بود که ما در یک زمین خیس بازی می کردیم. ما هرگز در چنین زمینی بازی نکرده بودیم. آخرین باری که ما در چنین زمین هایی تمرین کردیم به لندن برمی گردد. یک بار هم که با تیم کره زیر باران شدید بود. ولی اینجا باران اذیت نمی کرد اما توی سر توپ که می زدی، می دیدی توپ رفت و تو هنوز ایستاده ای. این تکنیک بچه ها را کمرنگ جلوه می داد. ولی با این همه ما توانستیم مقام اولی را کسب کنیم. ما در بازی با کره دو نیمه واقعاً متفاوت را تجربه کردیم که می توانم بگویم نیمه دوم برای ما واقعاً معجزه بود. در نیمه اول ما اصلاً حتی صدای توپ را نمی شنیدیم. تا جایی که دروازه بان به ما می گفت که بچه ها توپ سمت راست است. توپ می آمد و از میان پا های ما رد می شد و ما همین طور ایستاده بودیم. اما در نیمه دوم، توپ، زمین و همه چیز دست به دست هم دادند که ما بتوانیم کره را 4 هیچ بزنیم و به فینال برویم و کسب سهمیه کنیم که بهترین آرزوی ما کسب سهمیه ریو بود.

گلشنی: یک بار دیگر تبریک می گویم توانایی های شما، بهزاد و دیگر بچه های تیم ملی را و برای همه شنوندگان ما ثابت شده است و این را در دوره های قبلی هم نشان داده اید. امیدوارم در المپیک ریو دو ژانیرو هم بتوانید این مسأله را برای هموطنانمان نیز اثبات کنید.

امیر! به هر حال دوری راه و تأخیر پروازی که از تهران به تبریز داشته اید حتماً شما را خیلی خسته کرده است. من بیش از این مزاحمتان نمی شوم. اگر حرفی در آخر هست، با شنوندگان ما بفرمایید. وگرنه من خداحافظی می کنم.

پور رضوی: من در آخر جا دارد که از مربیم آقای فکری تشکر کنم واقعاً در این دوره نشان داد که مربی با دانش و با سیاستیست. واقعاً یک دیسیپلینی از خودش به نمایش گذاشت که شخصیت تیم ایران را بسیار بالا برد و واقعاً فکر و تفکرات مربی بود که ما را بالا برد. یعنی مربی که با برنامه تیم را پیش می برد. شاید اگر تیم آلمان را می دیدید متوجه می شدید که یک تیم ماشینی هستند. من واقعاً جا دارد که از این مربی تشکر کنم و جا دارد از تمامی کسانی که از ساعت 4.30 و بعضی ها هم از ساعت 3 به اینجا آمده اند . تشکر کنم. واقعاً نمی دانم با چه زبانی از دوستانی که به اینجا آمده و دور و بر ما هستند تشکر کنم. نمی دانم از چه کلماتی باید استفاده کنم. من از روز شنبه به دلیل استرس و مسائل دیگر می توانم بگویم که نتوانستیم خوب بخوابیم. اما تمامی اینها یک طرف و این 3 – 4 ساعتی که ما ناراحت دوستانمان بودیم یک طرف.

گلشنی: به هر حال همه دوستانی که در اینجا حضور پیدا کرده اند به خاطر شما الآن اینجا هستند و همین افتخار آفرینی شما برای ما کافی است. من از شما خداحافظی می کنم و شما را به خدای بزرگ می سپارم.

پور رضوی: ممنون. زنده باشید.

گلشنی: دوستان عزیز! خوشبختانه یکی از مسؤولین استانمان هم برای استقبال از دوستانمان در فرودگاه بین المللی تبریز حاضر شده اند. حاج آقا فرج الهی معاون ورزشی اداره کل ورزش و جوانان استان.

آقای فرج الهی! تبریک می گویم خدمتتان تشکر و قدردانی می کنم از حسن توجه شما و حضورتان در استقبال از بچه ها.

فرج الهی: بسم الله الرحمان الرحیم. من هم تبریک عرض می کنم خدمت تمام ورزشکاران بخصوص ورزشکاران نابینا و همچنین جانبازان که انصافاً در آذربایجان شرقی فعالیتهای چشم گیری دارند و این هم وظیفه ماست که بیاییم و استقبال کنیم و انشاء الله بتوانند با سهمیه ای که برای المپیک گرفته اند در برزیل هم موفق باشند.

گلشنی: تشکر می کنم و گله ای که از مسؤولین استانمان داریم این است که فقط حضرت عالی تشریف آورده اید و هیچ یک از مسؤولین استانمان متأسفانه اینجا حضور ندارند. نظرتان درباره مسابقاتی که بچه ها انجام داده اند چیست؟

فرج الهی: خدمت شما عرض کنم که جناب آقای اصغریان قرار بود تشریف بیاورند که چون در مأموریت بودند من به عنوان جانشین اداره ورزش و جوانان در خدمت این ورزشکاران هستم. سعی می کنیم بتوانیم برای این ورزشکارانی که کسب سهمیه کرده اند امکانات معنوی و مادی فراهم کنیم. با توجه به مشکلات مالی که اداره کل ورزش و فدراسیون و وزارت ورزش و جوانان هم با آنها مواجه هستند ما سعی داریم برنامه هایی را که در رابطه با صندوق حمایت از پیشکسوتان وجود دارد، پیگیری کنیم و باز در خدمت این عزیزان هستیم. چه در تمرین ها و چه از لحاظ عوارض و مشکلاتی که دارند، امیدواریم که بتوانیم جوابگوی این عزیزان باشیم.

گلشنی: حاج آقا! تشکر می کنم از حضور شما در فرودگاه بین المللی تبریز. اگر حرفی و موردی در آخر هست برای بچه های نابینا و کم بینای ما بفرمایید.

فرج الهی: من از تمامی عزیزان نابینا و کم بینا درخواست می کنم که به ورزش رو بیاورند. زیرا هم برای سلامتیشان خوب است و هم بهترین تفریح و سرگرمی برایشان است که می تواند آنان را با انگیزه و با نشاط کند. همچنین از هیئت نابینایان هم که در رأس آن آقای سلیمی نیا هستند و در اینجا هم حضور دارند تشکر می کنم. امیدوارم با توجه به این که سالن مخصوصی هم که برای نابینایان فراهم شده بتوانند از این مجتمع ها استفاده بنمایند.

گلشنی: یک بار دیگر از حضور شما تشکر می کنم. ممنون.

رحیم گلشنی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *